Միջոցառումներ

…Եւ  Եռաբլուր

Մեր ժողովրդի  պատմութեան մեջ կան ուխտագնացութեան  սուրբ օրեր` Աւարայր,  Սարդարապատ: Եռաբլուրը եզակի է նրանով, որ մարմնաւորում է այն ոգեղէն յաղթանակը, որը մենք շահեցինք մեր մէջ, մեր գիտակցութեամբ յաղթեցինք ճակատագրի հանդէպ ստրկական հնազանդութեան (ավագ եւ այլ «եղբայրների» նկատմամբ): Եռաբլուրը պարզապէս պանթէոն չէ, կառավարութեան տուրքը հերասներին: Դա հոգեւոր յուշարձան է, նոր դարաշրջան, նոր ազգային քաղաքականութեան մէջ:
    Ապրիլի 24-ին բարձրանալով Ծիծեռնակաբերդ (մեր յիշողութեան գողգոթան) ու խոնարհուելով անմեռ զոհերի յիշատակին, ժողովուրդն այնտեղից ուղեւորւում է Եռաբլուր` իր հիացմունքն ու երախտիքն արտայայտելու եւ խոնարհուելու զոհուած մարտիկների մայրերին ու հարազատներին … Մարտում ընկած  մարտիկների վերջին ճանապարհը դէպի Եռաբլուր ո`չ միայն մարտիկին դէպի անմահութիւն տանող արահետն է, այլեւ` մարտիկ-ժողովրդի համար ժառանգական հէնքի էջանիշ: Հպարտ լռութեամբ գլուխ խոնարհենք մահապարտ հերոսների կենդանի յիշատակի առջեւ:
    Եռաբլուրը մեր ազգի հպարտութիւնն է: Այն ողջ մարդկութեան սեփականութիւնն է որպէս պայքարի յաղթական կամար ընդդէմ բռնութեան

(«Գարուն», 1996, թիւ 5, էջ 11):

                                                                                                        ՌԱՖԻԿ ԴԱԻԹԵԱՆ

 

Եռաբլուրը Արբանյակից

Դիտել

Ուր են ննջում որդիները նահատակ,

Արցունքները ծով են դարձել անհատակ,

Ուր են արդյոք զավակներդ Հայաստան,

Ախ նիրհում են սուրբ բլուրում հավիտյան: