|
Ազատամարտիկներ
Զարթնիր, որդյակ, հուշ բեր վերկաց,
Պատերազմի փող հնչեց:
Ու զարթնեցին որդիները հայրենյաց, քանզի միայն դավաճանն է ի զորու անտարբեր քնած մնալ ճակատագրական պահին:
Ու ելան որդիները կենաց ու մահվան կռվի, ելան հաստատ համոզված լինելով, որ հաղթելու են, հաճախ այդ հաղթանակը չտեսնելու պայմանով անգամ:
Հայկից մինչև Թաթուլ անցած հազարավոր տարիների ընթացքում շատ բաներ են փոխվել, սակայն մի բան մնացել է անփոփոխ, դա հայրենիքի մարտիկն է, որ ապրեցրել է հայրենիքը իր մահվան գնով, ինչ անունով էլ որ կոչվի նա` ֆիդայի, զինվոր, ազատամարտիկ` միևնույնն է, նրան ենք պարտական մեր կյանքով, մեր մի կտոր հայրենիքով, խաղաղ երկնքով ու փոքրիկ բալիկների անմեղ ծիծաղով, փա´ռք քեզ, զինվոր: Դու չես մեռնի, քանի հիշում ենք քեզ: Դու կապրես, որպես սուրբ նշխարք, յուրաքանչյուր հայի սրտում, ու քանի որ հոգին սավառնում է մեր երկնքում, ոչ մի թշնամի սիրտ չի անի խախտել մեր սահմանները, իսկ եթե փորձի, քո ցանած սերմերը կհարյուրապատկվեն և չեն թողնի, որ պղծեն քո անունը, գործն ու հայրենիքը:
Սավառնիր վեհությամբ Զինվոր: |
.jpg)
