ՀԱՅ ԺՈՂՈՎՐԴԻ ԱԿՈՒՆՔՆԵՐԸ
Հնդեվրոպական նախահայրենիքը: Հայերի ծագումը, կազմավորումը, որպես ժողովուրդ, տեղի է ունեցել հայկական լեռնաշխարհում: Ք.ա. 3-րդ հազարամյակի առաջին կեսին լեռնաշխարհում ապրում էին տասնյակ ու հարյուրավոր ցեղեր: Նրանց մեծագույն մասը պատկանում էր հնդեվրոպական լեզվաընտանիքին: Նախապես հնդեվրոպացիների նախահայրենիքն ընդգրկել է Փոքր Ասիայի արևելյան շրջանները, Հայկական լեռնաշխարհը և Իրանական սարահարթի արևմտյան մասերը: Այդ տարածքում, բացի հայերի նախնիներից, ապրել են նաև գերմանացիների, հույների, ռուսների, իրանցիների, հնդիկների և այլ ժողովուրդների նախնիները: Նրանց լեզուներն անվանում են հնդեվրոպական լեզվաընտանիք, քանի որ տարածված են Հնդկաստանից մինչև Եվրոպա ձգվող մի շարք երկրներում: Հնդեվրոպական լեզուներով խոսողները ժամանակին իրենց նախահայրենիքից շարժվել են դեպի իրենց պատմական հայրենիքը: Այնտեղ բնակվող ցեղերից ավելի ուժեղ և կենսունակ լինելով` տարբեր ցեղերից կազմավորվել են մարդկանց ավելի մեծ ու կայուն խմբեր` ժողովուրդներ: Այս եղանակով առաջացան հույները, գերմանացիները, ռուսները, պարսիկները, հնդիկները և այլն: Հայը, փաստորեն, միակ հնդեվրոպական ժողովուրդն, է որ մնաց նախահայրենիքում` Հայկական լեռնաշխարհում` որպես տեղաբնիկ ժողովուրդ:
Հայ ժողովրդի ծագումը: Այդպիսի պատմական ուղի են անցել նաև հայերը: Հայալեզու ցեղերը նախապես ապրում էին լեռնաշխարհի արևմտյան մասում: Այստեղից նրանք տարածվել են լեռնաշխարհով մեկ, որ հետագայում նրանց անունով կոչվել է Հայկական լեռնաշխարհը: Ք.ա. 2-րդ հազարամյակի կեսերին սկսվել է հայ ժողովրդի կազմավորումը, որը տևել է մոտ հազար տարի: Այդ գործընթացին մասնակցել են նաև լեռնաշխարհում ապրող ուրիշ ցեղեր ու ցեղախմբեր, որոնք խոսում էին տարբեր լեզուներով: Սակայն վճռական դերը կատարել են հայկական հնդեվրոպալեղզու (այսինքն` հայալեզու) ցեղախմբերը, որոնցից երկու ամենախոշորներն ու հզորները կոչվել են. Մեկը` «հայ», մյուսն`«արմեն»: Այդ ցեղախմբերի և լեռնաշխարհի մյուս ցեղերի միավորման ճանապարհով սկսվել է հայ ժողովրդի կազմավորումը: Դա կատարվում էր այսպես. ցեղերն ու ցեղախմբերը հետզհետե կորցնում էին լեզուները և, ընդունելով հայկական ցեղերի լեզուն, նրանց հետ կազմում էին մեկ ժողովուրդ:
|
